بارفیکس جزء حرکات اصلی و پایه است . بهترین و مهمترین حرکت برای افزایش پهنا و حجم خارجی و بالایی عضلات زیر بغل به شمار می رود. یک برنامه اختصاصی بارفیکس نه تنها موجب پرورش و ضخیم شدن عضلات پشت و پهنتر شدن آنها میگردد بلکه باعث افزایش سایز و حجم در عضلات جلو بازو هم میشود.
اگر بخواهیم تعریف ساده ای از حرکت بارفیکس داشته باشیم باید بگوییم بالا کشیدن وزن کامل بدن بر خلاف جاذبه زمین که عضلات پشت و زیر بغل را به آتش میکشد و البته لازم به ذکراست که این حرکت، عضلات متعددی را تحت فشار قرار میدهد، از عضلات تثبیت کننده شانه گرفته تا عضلات بازو و ساعد و حتی عضلات میان تنه و به دلیل تمام این خصوصیات، بارفیکس میتواند به عنوان یکی از اجزای ثابت هر برنامه تمرینی در نظر گرفته شود.
یکی از نکات مهم در تمرین بارفیکس ، نحوه بالا کشیدن خود تا میله است. شما باید با استفاده از قدرت صرف عضلانی به بالای میله برسید. چون بسیاری از افراد خودشان را به بالای میله تاب میدهند و یک نیروی حرکت آنی را وارد میکنند. نیروی حرکت آنی، تمام فشار را از روی عضلات به طور کامل بر میدارد و عدم بهبود سطح قدرت شما را بدنبال خواهد داشت.
نکته دیگر در تمرین بارفیکس، محل قرارگیری دستها می باشد. محل قرارگیری دست های شما بر روی میله بارفیکس به طور چشمگیری بر ماهیت افزایش قدرت شما تأثیرگذار خواهد بود.
در هنگام انجام حرکت بارفیکس باید عضلات شکم را سفت نگه دارید. اگر مرکز بدن را شل کنید، به احتمال زیاد نیروی حرکت آنی، شما را به حرکت درخواهد آورد. با فشردن عضلات مرکز بدن، به عضلات شکم ضربات سختتری وارد کنید ودر نتیجه قدرت خود را افزایش میدهید.
شما می توانید با کوتاه تر کردن طول بدن، این تمرین را آسان تر انجام دهید. شما باید این کار را با خم کردن زانوها انجام دهید. پاها را از باسن خم نکنید. چون فرم کلی بدن تغییر کرده و در نتیجه فشار کافی به عضلات هدف وارد نمی شود. از زانوها خم شوید، پاشنهها را بالا آورده اما بقیه بدن راصاف نگه دارید.