بلاگ

هرآنچه باید درباره ایدز بدانیم (قسمت اول)

هرآنچه باید درباره ایدز بدانیم

از سال ۱۹۸۸ به منظور افزايش بودجه‌ها و افزايش آگاهی، آموزش و مبارزه با تبعيض‌ها به اول دسامبر (برابر ۱۰ آذر ) روز جهانی ایدز اطلاق می‌گردد و هر ساله برای اين روز، شعار خاصی نيز در نظر گرفته می‌شود. هدف عمده از اين کار اين است که به عموم مردم يادآوری شود که HIV از بين نرفته ‌است و هنوز کارهای زيادی است که بايد انجام شود. (در کشور ما اين مناسبت در طول يک هفته تحت عنوان هفته اطلاع رسانی ايدز معرفی گرديده است)
شعار روز جهانی ايدز از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ « Getting to zero » بوده‌است
· به صفر رساندن مرگ ناشی از ايدز
· به صفر رساندن برچسب و تبعيض
· به صفر رساندن مبتلايان جديد
در روز جهانی ايدز مردم لباس‌های شان را به روبان قرمز مزين می‌کنند تا توجه و مراقبت در برابر HIV و ايدز را متذکر شده و به ديگران يادآور شوند که تعهد و پايبندی و حمايت آنها مورد نياز است.

سندرم نقص ایمنی اکتسابی (acquired immune deficiency syndrome) یا همان بیماری ایدز (AIDS) باعث آسیب شدید سیستم ایمنی بدن می شود. مردم بیش از بیست سال است که درباره “اچ. آی. وی.” و “ایدز” هشدار داده می شوند. ایدز تا به حال جان میلیون ها انسان را گرفته است و در سرتاسر جهان هر ساله میلیون ها انسان به ویروس “اچ. آی. وی.” آلوده می شوند. تاکنون هیچ راهی برای درمان قطعی آن پیدا نشده است.
علت ایدز
ویروس نقص ایمنی اکتسابی به نام HIV، باعث بیماری ایدز می گردد. این ویروس به سیستم ایمنی بدن حمله می کند و بدن را در معرض ابتلا به عفونت های خطرناک و سرطان ها قرار می دهد.
معمولا میکروب های شایع در بدن افرادی که سیستم ایمنی سالمی دارند، هیچ بیماری جدی را ایجاد نمی کند، اما همین میکروب ها در افراد مبتلا به ایدز می تواند موجب بیماری های کشنده گردد.

راه های انتقال ویروس HIV
از راه های زیر این ویروس منتقل می شود:
– رابطه جنسی با فرد آلوده به ویروس
– استفاده از سوزن و یا سرنگ مشترک و یا تجهیزات مورد استفاده برای تزریق مواد مخدر
– متولد شدن از مادر مبتلا به ایدز: این ویروس در دوران بارداری، موقع تولد نوزاد و یا شیردهی می تواند از مادر به فرزند منتقل شود.
– سوزن آلوده به این ویروس و یا وسایل تیزی که موجب خون آمدن از این بیماران می شود (بیشتر این موارد در درمانگاه ها، بیمارستان ها و مطب ها دیده شده است)
– دریافت خون و فراورده های خونی و یا پیوند عضو از فردی که مبتلا به این ویروس می باشد.
– از طریق تزریق غیربهداشتی و شیوه های دندانپزشکی
– غذایی که فرد مبتلا به HIV جویده است و از دهان خود بیرون آورده است. این مورد بیشتر در مراقبان کودکان مبتلا به HIV دیده شده است.
– گاز گرفتن توسط فرد مبتلا که باعث زخمی شدن و تخریب بافت و خون آمدن می شود. اما این را بدانید که اگر پوست پاره نشود و خون نیاید، هیچ خطری وجود ندارد.
– تماس با پوست زخمی، جراحت و یا خلط بیمار مبتلا به HIV
– اگر لب و یا لثه بیمار خونی باشد و شما را ببوسد.
– خالکوبی با وسایل غیراستریل

علائم ایدز
دو نوع ویروس HIV وجود دارد و هر دو نوع، سیستم ایمنی بدن را تخریب می کنند.
در عرض چند هفته آلودگی به HIV، برخی از مردم علائم شبه آنفلوانزا دارند که 1 تا 2 هفته طول می کشد. اما برخی دیگر از بیماران، دارای هیچ نوع علامتی نمی باشند. افرادی که آلوده به این ویروس هستند، سالیان سال ممکن است احساس سلامتی کنند، اما به هر حال آنها دارای ویروس HIV می باشند.
شایع ترین علائم عبارتند از:
– لرز
– تب
– تعریق ( به خصوص در شب)
– ورم غدد لنفاوی
– ضعف
– زخم دهان و مری
– برفک دهان
– بزرگ شدن کبد و طحال
– تهوع و استفراغ
– بثورات پوستی
– سردرد
– برخی بیماران هم 2 تا 4 هفته بعد از ابتلا دارای علائمی شبیه آنفلوانزا می باشند، مثل تب، گلودرد و ورم غدد لنفاوی.

کسانی که به ظاهر سالم هستند، ولی در واقع دارای این ویروس هستند، می توانند از درمان عفونت HIV استفاده کنند.
این درمان ها می توانند سرعت تخریب سیستم ایمنی را کم کند و به تاخیر بیندازد، زندگی بهتری را برای مبتلایان فراهم کند و انتقال این ویروس را به افراد دیگر کاهش دهد.
اگر درمان صورت نگیرد، HIV می تواند با بیماری های قلبی عروقی، بیماری کلیه، بیماری کبد و سرطان همراه شود.
همانطور که گفته شد در مرحله آخر HIV و طی چند سال، سندرم ایدز بوجود می آید.

افراد بیمار ممکن است برای مدت 10 سال و یا بیشتر هیچ علامتی را نشان ندهند، اما در همان مدتی که بدون علامت هستند، می توانند به راحتی عفونت HIV را منتقل کنند.
اگر عفونت تشخیص داده نشود و درمان نگردد، سیستم ایمنی بدن را به تدریج ضعیف می کند و بیماری ایدز گسترش می یابد.